Waar begin je...
Waar begin je met zoeken...
Waar begin je met je verhaal...

 

Het valt niet mee om de geschiedenis van je opa, die tijdens de tweede wereldoorlog op zee heeft
gevaren, boven water te halen.
Je hoort wel verhalen van je vader, maar je wilt meer weten want de zeelieden uit die periode
vertelden thuis niet zoveel.
Dus... je gaat op zoek.
Je gaat spitten op het internet, met als uitgangspunt de namen van de twee schepen die bij mij
bekend waren de “Nieuw-Amsterdam”en de “Pennland”.
Maar iedere keer als je denkt iets te hebben gevonden, loop je weer vast. Totdat je de juiste
gegevens in de zoekmachine zet.
Binnen drie dagen had ik, dankzij Henk Meurs die zich heeft ontfermd over het “Londens Archief”, mijn informatie; Documenten, originele brieven van oma en opa,
overlijdensrapport, originele rouwkaart en een verslag van Jo Brij, verpleegster op de “Pennland”
(gepubliceerd in Vrij Nederland 1942). Opa zat in die zelfde periode aan boord.

 

           HIER VOLGT HET VERHAAL VAN DE “PENNLAND”.

 

De verhalen die je hoort of leest over bepaalde gebeurtenissen op zee tijdens WOII  zijn soms verschillend . Waarschijnlijk komt dit ook door het feit dat de zeelieden thuis weinig  over deze gebeurtenissen vertelden.

 

Op 23 februari 1940 vertrok mijn opa, als scheepstimmerman op de “Nieuw Amsterdam”,
naar New York. Niet wetende dat hij hiermee aan een zeereis was begonnen die ruim vijfenhalf jaar zou
gaan duren.
In New York werd bekend dat in Nederland de oorlog was uitgebroken. En dat de “Nieuw Amsterdam”
zou worden omgebouwd voor troepentransport.

Op 28 juni 1940 monsterde mijn opa aan op de “Pennland”. Ze vertrokken in konvooi van zo’n
40 schepen naar Engeland en werden begeleid door een kruiser en enkele destroyers.
In Engeland aangekomen werd ook de “Pennland”, ingericht voor troepentransport. Aan boord
verscheen afweergeschut, waaronder een kanon en diverse mitrailleurs.
Onder leiding van generaal De Gaulle vertrokken ze, met troepen van het Franse vreemdelingen legioen
richting Dakar.
Deze expeditie liep uit op een mislukking. Na diverse landingspogingen werd de expeditie op geheven.
En weken ze met gehavende schepen uit naar Freetown.
Vanuit Freetown ging het naar Brits Kameroen waar de Franse soldaten werden ontscheept en plaats
maakten voor Afrikaanse troepen (Engelse onderdanen) die naar Barthurst  verscheept moesten worden.
Van hieruit ging het wederom naar Freetown waar ruim 1100 Duitse en Italiaanse gevangenen aan boord
kwamen, die naar Kingston op Jamaica gebracht moesten worden.
Dit bleek een onaangename en gevaarlijke reis met slechts 50 bewakers en géén escorte.
Na Kingston deden ze Halifax aan waar Canadese troepen aan boord kwamen die naar Schotland moesten.
In Schotland gingen de Canadezen van boord en stak de “Pennland” over naar Ierland, waar het schip in
een droogdok in Belfast een opknap beurt onderging.
Terug in Engeland aangekomen werd het schip gevuld met Engelse troepen die naar Egypte moesten. Het
werd een lange reis want ze moesten hiervoor om de Kaap. In Suez werd er ontscheept en ging de reis
verder via Port Said naar Alexandrië.  Hier verbleven ze 2 maanden en kregen daarna de opdracht om
Australische, Engelse en Palestijnse troepen naar Athene te brengen. Tot twee keer toe volbrachten ze,
vergezeld door diverse luchtaanvallen deze reis. Doch de tweede keer troffen ze de haven van Athene in
puin en werd er in het plaatsje Megara ontscheept met behulp van vissersbootjes en schoeners.
Nog steeds was de “Pennland” ontsnapt aan treffers van de luchtaanvallen. Maar op de derde reis ging
het mis. Op 50 mijl van Athene, vanwaar ze burgers en troepen zouden evacueren, verscheen er een
Junker 88. De “Pennland” werd beschoten en gebombardeerd en deze keer was het echt raak. Eén bom
kwam op het ankerspil en een tweede bom sloeg een gat in een der ruimen dat direct water maakte. Bij de
tweede aanval kwam er een bom in de machinekamer terecht, hierbij verloren 4 man het leven;

 

- F. Bolte                 magazijnmeester
- M.A. Ronteltap                   olieman
- P. Verschoor                      tremmer
- G.C. v.d. Winkel             pantryman

 

De “Pennland” was zinkende en de bemanning begaf zich zonder paniek in de reddingsboten. De gewonden
werden zo goed mogelijk door een arts en verpleegster ( Jo Brij ) geholpen.
Het schip werd door een destroyer versneld tot zinken gebracht waarna deze overlevenden aan boord nam
en naar het eiland Kreta bracht. Hier verbleven ze drie dagen ,met een nijpend tekort aan voedsel en op een
rantsoen van slappe thee, beschuit en worstjes. Toen kreeg de bemanning de order om te evacueren. Op een
klein vrachtscheepje met maar twee reddingssloepen vertrokken ze naar Alexandrië.
Opa is vanaf Kreta via Alexandrië en Suez ontkomen naar Liverpool. En heeft hierna op de volgende schepen
de oorlog uitgevaren:

-  Mamura
- Hercules
-    Helder
- Leerdam

Op 6 september 1945 is hij, na een verblijf van meer dan vijf jaar op zee en ruim twee maanden in een ziekenhuis te Liverpool te hebben gelegen, met de “Batavier II”  thuisgekomen...